REGUŁY PRAKTYKI
Wolność
Życie duchowe opiera się na całkowitej wolności. Podobnie, jak nie można nikogo zmusić do modlitwy ani nie można modlić się czy medytować za kogoś, tak też nie można wymusić Bożych darów czy łaski. Św. Benedykt każe badać motywacje wstępującego do klasztoru, przedstawić mu wszystko to, co jest trudne w życiu monastycznym i ostatecznie zapytać: „czy możesz...?”
Zgodnie z tym zaleceniem przedstawiamy Reguły Praktyki, które są po to, aby pomóc nam skupić się na tym, co najważniejsze.
Jedność serc i umysłów
Dobre przeżycie sesji medytacyjnej zależy od stanu umysłu wszystkich praktykujących, wyrażanego przez postawę ciała, gesty, sposób mówienia i milczenia. Przez praktykę w grupie jednoczymy nasze serca i umysły. Taka postawa stwarza szanse na to, że nasza medytacja przyniesie wspaniałe owoce, ale także wymaga od nas wzięcia odpowiedzialności za innych.Powinniśmy pamiętać, że od jakości naszej praktyki, zaangażowania i oddania zależy także jakość praktyki innych. Powinniśmy więc przestrzegać wypływających z głębokiego doświadczenia i uświęconych tradycją zasad życia wspólnotowego. Istotą praktyki jest zawsze bycie w drodze z innymi. Nieważne, kim jesteśmy i jak długo praktykujemy, ważne jest tutaj to, że podążamy wspólną drogą, pomagając sobie i wzajemnie się wspierając.
Pielęgnowanie ciszy i milczenia
Jedną z najważniejszych zasad wspólnej praktyki jest pielęgnowanie ciszy wzmacniającej koncentrację, uważność i szacunek dla wszystkich razem i dla każdego z osobna. Nie jest to łatwe.
Cisza i samotność pozwala skierować nasz umysł ku wnętrzu. Gdy brak jest wrażeń zewnętrznych, wtedy w naturalny sposób objawia się nasze wnętrze. To może być trudne i bolesne doświadczenie poznawania samego siebie, jest to jednak konieczny etap naszego oczyszczania i duchowego wzrostu. Bez praktyki milczenia nie sposób mówić o poważnym traktowaniu życia duchowego.
Prowadzący i asystenci
Prowadzący jest odpowiedzialny za przebieg całej sesji medytacyjnej. Na każdej sesji wprowadza on osoby, które pierwszy raz przybyły do Lubinia, w praktykę i teologię medytacji siedzącej i medytacji w ruchu. W różnych obowiązkach pomagają mu asystenci. Wszystkie wątpliwości, trudności, pytania proszę kierować bezpośrednio do prowadzącego lub do asystentów.
Sala do medytacji
Sala medytacyjna jest miejscem formalnej praktyki. Na 5 minut przed rozpoczęciem praktyki na korytarzach klasztornych rozlega się dźwięk kołatki. Przed wejściem do sali medytacyjnej zdejmujemy buty. Wchodząc do sali medytacyjnej,kłaniamy się w stronę krzyża, na stojąco ze złożonymi dłońmi. Po pokłonie podchodzimy spokojnie do maty i stajemy blisko jej krawędzi. Nie przechodzimy na ukos przez środek sali, zawsze poruszamy się po zewnętrznej linii mat podobnie jak w czasie chodzenia pomiędzy rundami medytacji.Wychodząc z sali medytacyjnej, również kłaniamy się w stronę krzyża, na stojąco ze złożonymi dłońmi.
Sala medytacyjna jest miejscem, w którym szczególnie powinniśmy dbać o zachowanie skupienia - tutaj nie rozmawiamy, nie wymieniamy uwag i nie rozglądamy się na boki. Każdą czynność wykonujemy starannie, bez pośpiechu, pamiętając w każdym momencie praktyki, że ci, którzy potrafią być cierpliwi i dokładni w małych, zwykłych rzeczach, otrzymają wielkie.
Przed pierwszą rozpoczynającą sesję rundą medytacji wybieramy matę i poduszkę, na której będziemy siedzieć. Po wybraniu miejsca stoimy przed swoją matą i czekamy na znak, aby się pokłonić wszystkim, poczym siadamy na macie, twarzami do siebie.
Siedząca forma medytacji
Każdą rundę medytacji siedzącej rozpoczyna i kończy gong. Podwójny gong oznacza, że po rundzie medytacji siedzącej następuje medytacja w ruchu.
Medytacja w ruchu
W czasie trwania medytacji w ruchu powinniśmy utrzymywać tą samą dyscyplinę i koncentrację, co w czasie siedzenia. Z siedzącej medytacji do medytacji w ruchu przechodzimy płynnie, powoli, z delikatnością. Jeśli jednak zdrętwiały nam nogi lub czujemy zawroty głowy, wstajemy dopiero wtedy, gdy odzyskamy siły. Po uderzeniu w deseczki robimy pokłon z rękoma złożonymi na wysokości splotu słonecznego. Chodzimy wokół mat. W czasie chodzenia możemy również skorzystać z łazienki lub z innego powodu opuścić salę medytacyjną. Wracamy jednak przed rozpoczęciem medytacjisiedzącej.
Metanie
Praktyka metanii poprzedza, medytację poranną. Metanie jako gest modlitewny (prostratio) od czasów biblijnych należą do trwałych elementów życia duchowego. Przed każdą praktyką metanii prowadzący wyjaśnia jej znaczenie i istotę, a także przekazuje instrukcje wykonywania pokłonów.
Monstyczna Liturgia Godzin
Cztery razy w ciągu dnia udajemy się do kaplicy na wspólną modlitwę z mnichami. Podstawą modlitw są recytacje lub śpiewy psalmów (Monastyczna Liturgia Godzin).
Praca
W ciągu dnia około 1,5 godz. przeznaczonej jest na pracę. Przed jej rozpoczęciem spotykamy się na wprowadzeniu i przydziale obowiązków.Praca jest istotnym elementem praktyki medytacyjnej i prostym świadectwem jej jakości. Każde zajęcie jest tak samo ważne i każde wpływa bezpośrednio na nasze życie wewnętrzne. To, jak pracujemy, najlepiej świadczy o stanie naszego umysłu. W ten sposób pogłębiamy naszą medytację i w najprostszy z możliwych sposobów sprawdzamy, czy zachowuje ona wartość w zetknięciu z codziennością. Jeśli z jakichś powodów nie możemy wykonać wyznaczonej pracy, informujemy o tym asystenta. Jeśli skończyliśmy pracę przed czasem, zwracamy się o przydział następnej lub pomagamy innym.
Kuchnia i posiłki
Posiłki spożywamy w milczeniu. W kontekście praktyki medytacji warto zaznaczyć, że nieumiarkowanie w jedzeniu jest najczęstszą przyczyną ociężałości umysłu podczas medytacji i modlitwy. Spożywanie posiłków może być dobrym ćwiczeniem uważności, gdy potrafimy dostrzec potrzeby siedzących obok, gdy potrafimy skończyć spożywanie potraw razem z innymi. Na 5 minut przed każdym posiłkiem rozlega się dźwięk kołatki wzywający na posiłek.
Ceremonia Koła
Sesję zwykle kończy ceremonia koła, czyli wspólne dzielenie się swoimi refleksjami i odczuciami. Jest to też forma podziękowania innym za wspólną praktykę. To ważny i piękny moment, dający każdemuszansę na wypowiedzenie się. Nasze doświadczenia bywają inspirujące dla innych, gdy płyną z serca, gdy nie brakuje w nich prostoty i szczerości. Konfrontacja naszych odczuć czy doświadczeń z doświadczeniami innych może być bardzo pomocna w odpowiedzi na rodzące się podczas praktyki trudności.
Zakończenie
Prośmy Ducha Świętego, aby w nas zamieszkał, towarzyszył nam, inspirował i oświecał, aby nauczył nas modlić się i umocnił, abyśmy nie ustali w drodze.
| |
Plan sesji weekendowej
PIĄTEK
16:00 - wprowadzenie dla tych,
którzy są na sesji po raz pierwszy
16:30 - formalne rozpoczęcie sesji
17:30 - nieszpory
18:00 - kolacja
19:00 - medytacja (2x20min)
20: 00 - modlitwy wieczorne
21:00 - medytacja (2x25 min.)
SOBOTA
6.00 - modlitwy poranne
6.30 - metanie (praktyka pokłonów)
medytacja (2X25 min.)
8.00 - śniadanie
8.45- wprowadzenie w pracę
do 10.45 - praca
11.00 - medytacja (2X25 min.)
12.15 - modlitwy południowe
obiad
czas na odpoczynek
15.00 - nieszpory
15.30 - medytacja (25 min.)
konferencja
medytacja (2x25 min.)
17.45 - kolacja
18:45 - medytacja (2x25 min.)
20.00 - modlitwy wieczorne
21.00 - msza święta
NIEDZIELA
6.00 - modlitwy poranne
6.30 - metanie ( praktyka pokłonów)
medytacja (3x20 min.)
spotkanie w kręgu
formalne zakończenie sesji
9:00 - śniadanie
11:30 - msza święta
13:00 - modlitwy w południe
13:15 - obiad
|